عبارت موسیقی به چه معناست؟

لفظ موسیقی از واژه­­ای یونانی و گرفته­ شده از Mousika مشتق از کلمه Muse است،که نام رب­ النوع حافظ شعر و ادب و موسیقی یونان باستان می­باشد.

موز به معنی رب­ النوع است و مانند پسوند «یک» در کلمات کلاسیک ، رمانتیک، دراماتیک و غیره ، پسوند نسبت و منسوب است اما در لفظ فرانسوی به پیشوند تبدیل می­شود مثل: موزیکو- موزیفو و موزیقان یا موزنان و همچنین شکل یافته آن در تلفظ فارسی به مزقان (مزغان) و مزغانچی به معنی موزیک و موزیک­چی یا مطرب و نوازنده ­ساز می­باشد.

به تعابیر دیگر لفظ موسیقی در اصل به قاف مفتوح و الف مقصوره است که آن را مخفی از موسیقار از واژه­های عرب می­دانند که در زبان عرب ترکیبی از (موسی) به معنی نغمه و (قی) به معنی خوش و لذت­ انگیز ذکر شده.

کلمه موسیقی طبق گفته­ ها از قرن سوم هجری در ایران رایج شده و حکمای قدیمی معتقد بودند که موسیقی معلول صداهای ناشی از تحرک و جنبش افلاک است . و موسیقی علم تألیف ­الحان و ادوار نغمات می باشد .

همچنین این واژه به آهنگی که گروهی از نغمات پی در پی و ترکیبی باشد اطلاق می شود،بدین صورت موسیقی را هنر بیان عواطف واحساسات به وسیله اصوات گفته­ اند و مهمترین عامل آن را صدا و وزن ذکر نموده­ اند و همچنین صنعت ترکیب اصوات به لحنی خوش­ آیند که سبب لذت سامعه و انبساط و انقلاب روح گردد نامیده شده است.

ارسطو موسیقی را از شعب علم ریاضی می­دانست و ابوعلی سینا نیز در بخش ریاضی کتاب شفا موسیقی را ذکر نموده­. به هر طریقی موسیقی امروز علم و هنری (یا صنعت) وسیع بر دو نوع خاص بوده چنگ و نی و طبق قرائن از آلات موسیقی ضربی و کوبشی نیز سود می­برده ­اند.

یکی از سازهای مشهور آنها سازی  شبیه به سنتور و بعدها تغییر شکل و فرم یافته به نحوی که با افزودن پدال­هایی به طریقی تغییر شکل یافته که به گونه­ های اولیه از پیانو تبدیل شده­است.