ارکستر و تاریخچه تشکیل آن

ارکستر

ارکستر

با درود فراوان خدمت همراهان سایت سونراستور در این مقاله سعی بر این است تا به طور مختصر و مفید به ارکستر ،علت نامگذاری و تاریخچه آن بپردازیم،امید است از خواندن این مقاله لذت کافی را ببرید.

یونانیان قدیم در نمایشهای خود عده ای خواننده و بازیگر به نام  کروس (chorus) را در مکانی مخصوص بین صحنه و تماشاگران قرار می دادند و این مکان را ارکسترا(orchestra) می نامیدند.

با آنکه بعد از یونانیها بیش از هزار سال است این سنت متروک شده است،اما در قرون ۱۶ و ۱۷ میلادی در نمایشها از نوازندگانی استفاده می شد که به تقلید از یونانیان برای آنها محلی در پایین صحنه نمایشی در نظر گرفته می شد و بتدریج همان نام بر روی گروه نوازندگان گذارده شد.

در ابتدا سازهای قدیمی مانند عود،ویولا،کلاوسن و گاهی ارگ جزء نمایش بود.ارکستری که در سال ۱۶۰۰ میلادی با اراتوریوی کاوالیدی همراهی می کرد از یک کلاوسن،یک هارپ،دوفلوت و یک ویولا تشکیل شده بود و در سال ۱۶۰۷ مونتوردی در اپرای ارفئو نمایش وسیعتری را بکار گرفت.

سازهای زهی، کلاوسن،هارپ،عود،ویولون ،ویولا ،ویولون سل ،باس،کنترباس و تعدادی سازهای بادی مانند شیپور،فلوت ،ترومپت،کرنه و تعدادی ارگ در اجراهای وی بکار گرفته شده بودند و آهنگسازان دیگر نیز با تغییر تعداد سازها ارکسترهایی را می ساختند.اما هایدن نخستین کسی بود که ارکستر سمفونی را از ترکیب سه گروه اصلی سازهای زهی،سازهای بادی و سازهای ضربی به وجود آورد.

ارکستر ۱۸ نفره هایدن اغلب سازها را بکار گرفتند و بعدها موتسارت کلارینت و ترمین را نیز به ارکستر اضافه نمود و پیکلو ارکستر را غنی تر نمود و بعدها بتهوون ،واگنر،برامس و چایکوفسکی به سازهای بادی و ضربی ارکستر اهمیت و توجه ویژه ای کرده و جلوه و اثر بهتری را برای ارکستر ایجاد نمودند.

ترتیب سازها در ارکستر

همواره در سمت چپ رهبرِ گروه،ویالن های گروه یک و در کنار آن ها ویالن های گروه دو قرار دارند،در کنار گروه ویالن ها،ویولاها و در کنار ویولا ها،ویالن سل ها قرار می گیرند.

قسمت جلوی ارکستر بیشتر شامل سازهای زهی ست،اما گاهی اوقات سازهای تکنواز کنسرتوها در سمت چپ رهبر و جلوی ویالن های گروه یک قرار می گیرند.

ردیف پس از آن در اختیار سازهای بادی ست.و کنار آن کنترباس ها جای می گیرند . سازهای کوبه ای در ردیف انتهایی جای خواهند گرفت.

این سازماندهی شکلی استاندارد را فراهم می آورد،تا از راه آن رهبر بتواند از راه اشارات قراردادی خود،هر گروه را از زمان نواختنشان آگاه کند.